Ondernemers aan het woord: Ralf Dirven

Ook de horeca is hard getroffen tijdens deze crisis. Hotels, restaurants en cafés hebben verplicht de deuren moeten sluiten en nog steeds is er geen duidelijkheid over hoe nu verder. Ralf Dirven van restaurant De Beleving loopt net als zijn collega’s met een steen in zijn maag. Door de zorgen heen klinkt bij hem altijd optimisme, al is dat in deze tijd soms lastig vol te houden. “Je weet gewoon niet wanneer je het goed doet. De hele dag wikken en wegen we onze beslissingen”, is de ondernemende kok openhartig.

Toen De Beleving moest sluiten, gingen Ralf en zijn partner Noortje zich richten op het afhalen en bezorgen van maaltijden. Via de krant, social media en door mond-tot-mond reclame hingen ze het aan de grote klok. Dat leverde de laatste weken veel bestellingen op. “Ik heb als groot nadeel dat ik altijd vooruit wil. Misschien blijkt achteraf wel dat het beter was geweest om niets te doen.” Dat klinkt misschien gek, maar Ralf doelt op de verschillende regelingen die er vanuit de overheid zijn gekomen. Soms is het beter om geen omzet te draaien, maar om die balans te vinden is zeer lastig. Toch hebben ze besloten om er volle bak mee door te gaan. “Ik functioneer normaal in zijn vijf. Dat is nu teruggeschakeld naar zijn drie en daar kan ik nog steeds niet aan wennen.”

Ralf en Noortje denken met het bezorgen misschien door te gaan als het restaurant straks weer open mag. “Ik hoop dat dat op 1 juni is. Daar zijn we al mee bezig. Ik heb iets bedacht als afscheiding tussen tafeltjes en ik heb mondkapjes gekocht. Ik weet nog niet of ik ze nodig heb, maar áls dat straks moet dan heb ik ze in ieder geval.” Als een echte ondernemer bereidt Ralf zich dus voor, al weet hij niet precies waarop en dat is frustrerend. “Het wordt nu eens tijd voor duidelijkheid, voor iedereen”, is de Rooienaar duidelijk.

Dat geldt ook op het gebied van extra maatregelen voor de horeca. “En voor de middenstand”, vult Ralf. “Als ik de verhalen zo hoor dan zal er iets extra’s moeten gebeuren, want anders staat straks de helft leeg. In Sint-Oedenrode, maar ook in andere dorpen zou dat funest zijn. Ik verwacht echter dat de overheid iets gaat doen. Dat geloof houdt me echt op de been.”